Jezus ukazawszy się Jedenastu powiedział do nich:
„Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: W imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą i ci odzyskają zdrowie”.
Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły.
Rozważanie
Dzisiejsza Ewangelia kładzie duży nacisk na głoszenie Dobrej Nowiny. To jest zadanie dla uczniów Jezusa, którymi jesteśmy także i my. Oto nasze podstawowe zadanie, aby wskazywać na Jezusa nie tylko słowem, ale przede wszystkim czynem. Niech przykład życia będzie świadectwem, tego, że znam i kocham Jezusa, że doświadczam Jego Miłości, opieki, że tylko z Nim moje życie ma sens. Przez takie świadectwo możemy pomóc innym odnaleźć Boga, utwierdzić wierzących, staniemy się "światłem świata".
Sam fakt wniebowstąpienia w Ewangelii jest drugoplanowy, bo zawsze Jezus jest z nami, nigdy nas nie zostawia, towarzyszy nam każdego dnia. Pomaga nam w trudnych chwilach, co potwierdza w naszym życiu różnymi znakami, a nawet cudami. Ile razy spotkałeś się z tym, że myślałeś, że wszystko stracone, nie ma nadziei, a Jezus zadziałał? I to nie muszą być spektakularne cuda, a zwykła codzienność.
Warto, w kolejną niedzielę naszego życia przypomnieć sobie o to, że Jezus jest ze mną zawsze i podziękować Jemu za tak wielką Miłość.
